نقش غذا در بروز میگرن

[ad_1]

غذاهای ایمن و بی خطر برای میگرن:

* غذاهایی که مصرف آن ها برای میگرن بی خطر می باشند عبارت هستند از:

* برنج به ویژه برنج قهوه ای

* سبزیجات برگ سبز پخته مانند بروکلی، اسفناج و …

* سبزیجات پخته با رنگ زرد پُر رنگ و یا مایل به نارنجی مانند هویج و یا سیب زمینی شیرین پخته

* سبزیجات پخته ی زرد رنگ مانند کدوی تابستانی

* مصرف میوه های پخته و یا خشک شده مثل گیلاس، گلابی، آلوها و …(به غیر از میوه های خانواده ی مرکبات، سیب، موز، هلو و یا توت فرنگی).

* آب(اعم از آب ساده و یا کربناته) ولی سایر نوشیدنی ها(حتی چای گیاهی) می توانند محرک سردرد باشند.

* ادویه های گیاهی؛ معمولا مصرف مقادیر متعادل از نمک، وانیل و دیگر چاشنی های گیاهی در بیماری میگرن تحمل می شوند و محرک سردرد نمی باشند.

غذاهای محرک برای میگرن:

در افرادی که مستعد میگرن هستند یک سری غذاها وجود دارند که اغلب سبب تحریک سردرد می گردند. معمولا سردردهای میگرنی شامل یک سری واکنش در عروق خونی و سیستم اعصاب بدن می باشند.

برخی از غذاهای رایجی که ممکن است محرک سردردهای میگرنی باشند عبارت هستند از:

* محصولات لبنی(از جمله شیر پُرچرب، شیر بُز، پنیر، ماست و…)

* شکلات

* تخم مرغ

* مرکبات

* گوشت(از جمله: گوشت گاو، مرغ، خوک*، ماهی، بوقلمون و…)

* بادام زمینی

* گوجه فرنگی

* پیاز

* ذرت

*گندم( به شکل نان، پاستا و…)

همچنین برخی از نوشیدنی ها و افزودنی ها ممکن است از بدترین محرک ها برای تشدید میگرن باشند از جمله: نوشیدنی های الکلی به ویژه شراب قرمز*، نوشیدنی های کافئینه از جمله قهوه و چای و کولا، منوسدیم گلوتامات، آسپارتات(نوعی شیرین کننده مصنوعی) و نیتریت ها.

و در مورد آن دسته از غذاها که نه در لیست غذاهای ایمن و نه در لیست غذاهای مُضر برای میگرن هستند می بایست جانب احتیاط را رعایت کرد چرا که این احتمال وجود دارد که آن ها نیز محرک میگرن باشند(هر چند این امر بعید است). تقریبا هر نوع غذایی(به غیر از غذاهای ایمن)، می تواند برای برخی افراد محرکی برای تشدید میگرن باشد، لذا این دسته از غذاها را نه می توان خیلی در مظان اتهام قرار داد و نه احتمال مُضر بودن شان را دور از انتظار پنداشت و می بایست جانب احتیاط را در مصرف آن ها رعایت کرد.

نکته ای که در تاثیرات سوء مواد غذایی بر میگرن باید توجه داشت آن است که تجربیات شخصی افراد نیز در این زمینه می تواند مفید باشد.

اصول غذایی مقابله با میگرن:

اصول یک رژیم غذایی مقابله کننده با میگرن عبارت هستند از:

* تاکید بر مصرف غذاهای ایمن: مثل برنج قهوه ای، سبزیجات پخته مانند بروکلی، اسفناج و … و میوه های پخته و یا خشک شده.

* اجتناب کامل از مصرف غذاهای محرک سردرد: اگر پس از ترک غذاهای محرک برای مدتی سردردتان کاهش یافت و یا متوقف شد می توانید مجددا غذاهای محرک را امتحان کنید تا اثر آن ها را ارزیابی نمایید و ببینید آیا باز هم با مصرف این نوع غذاها مشکل پیدا می کنید و یا خیر.

* اگر اجرای 2 اقدام پیشین سردرد شما را کاهش نداد، محدودیت غذایی می تواند به شما کمک نماید که تشخیص دهید که آیا یک محرک غیر معمول سبب سردرد شما شده است یا نه.

* تغییرات هورمونی بدن تان را به وسیله ی رعایت موارد زیر به حداقل برسانید:

اجتناب از مصرف محصولات حیوانی و به حداقل رساندن زمان نگهداری روغن های گیاهی و نیز افزایش مصرف غلات پُرفیبر و حبوبات و سبزیجات.

* می توانید پس از مشاوره با پزشک تان مکمل های زیر را مصرف نمایید:

مصرف زنجبیل به میزان 2/1 تا 2 قاشق چای خوری (1 تا 2 گرم) از پودر تازه ی زنجبیل در روز

منیزیم: مصرف روزانه به میزان 400 تا 700 میلی گرم منیزیم( از راه غذا به همراه مکمل یاری) و اگر تنها به صورت مکمل عنصری مصرف شود به میزان 200 میلی گرم در روز.

کلسیم: با رعایت موارد زیر از تحلیل رفتن کلسیم بدن تان اجتناب نمایید:

* اجتناب از مصرف بیش از حد پروتئین حیوانی، کافئین، تنباکو، نمک و شکر.

* اگر به مصرف مکمل های کلسیمی تمایل دارید می توانید روزانه 1000 تا 2000 میلی گرم از مکمل کلسیم عنصری را به همراه 5 میکروگرم از ویتامین D مصرف نمایید.

* فعالیت بدنی منظم، به حفظ و نگهداری محتوای کلسیم استخوان ها کمک می نماید.

روش تشخیص غذاهای محرک برای میگرن

برای مثال می توانید برای 2 هفته فقط از غذاهای ساده و بی خطر برای میگرن بخورید و سپس به تدریج یک قلم غذای جدید را به رژیم غذایی تان بیفزایید و اگر پس از چند مرتبه مصرف نمودن ماده ی غذایی جدید، هیچ علامتی از میگرن را مشاهده نکردید به سراغ غذای بعدی بروید.

به همین ترتیب ادامه دهید و هر بار که با مصرف یک ماده غذایی جدید، علایم میگرن را در خود مشاهده کردید آن ماده ی غذایی را از لیست غذاهای مصرفی خود خارج نمایید. بدین ترتیب با گذشت زمان لیستی از غذاهای محرک، که میگرن تان را تشدید می کنند به دست می آورید.

[ad_2]

لینک منبع

شکر مضر است

[ad_1]

ماده کریستالی سفید رنگی که بعنوان شکر می شناسیم، یک ماده مصنوعی و فرآیند شده است که اغلب از نیشکر یا چغندر قند بدست می آید. قند موجود در نیشکر و چغندر قند بعد از جداسازی تمام املاح ، ویتامین ها، پروتئین ، آنزیم و سایر مواد مغذی مفید، در کارخانه تصفیه شده و به ساکاروز خالص تبدیل می شود.

چیزی که بعد از فرآیند باقی می ماند، ماده مصنوعی غلیظ شده ای است که استفاده از آن فایده ای برای بدن ندارد. مهمترین دلا یلی که نشان می دهند شکر از هر سم، دارو و یا ماده ی مخدری خطرناک تر است، عبارتند از:

1- هنگامی که شکر را یک نوع ماده غذایی بدانیم و مقادیر زیادی از آن را مصرف کنیم.

2- از روزی که نوزاد متولد می شود و در غذای تکمیلی او شکر می ریزیم، اثرات مضر آن شروع می شود. حتی اگر مادر شکر مصرف کند، شیر او به این ماده آغشته می شود.

3- تقریباً 95 درصد افراد با درجات مختلفی به مصرف شکر معتاد هستند.

4- شکر نقش عمده ای در پوسیدگی دندان ها دارد.( ایجاد حفره در دندان، خونریزی لثه، تخریب استحکام استخوانی و از دست دادن دندان ها)

5- عامل اصلی دیابت است ( کاهش و افزایش قند خون)

6- در ایجاد بیمارهای قلبی، تصلب شرائین، بیماری های روحی،
افسردگی ، پیری، فشارخون بالا و سرطان نقش دارد.

7- باعث عدم تعادل هورمونی بدن و آسیب به غدد داخلی بدن مثل غدد فوق کلیوی و لوزالمعده می شود که میزان قند خون را تا حدود زیادی تحت تأثیر قرار می دهد.

8- باعث خستگی مزمن می شود.

9- باعث افراط در خوردن مواد غذایی در افرادی می شود که دچار پرخوری عصبی (بولیمیا) هستند.

10- افزایش علائم سندرم پیش از قاعدگی

11- افزایش فعالیت در 50 درصد کودکان

12- افزایش اضطراب و کج خلقی

13- علائم اضطراب و ترس را در خانم های حساس تشدید می کند

14- کاهش وزن را در افراد چاق مشکل می سازد زیرا با مصرف زیاد قند، مقدار انسولین خون افزایش می یابد که این منجر به افزایش ذخیره کربوهیدرات و چربی در بدن می شود.

[ad_2]

لینک منبع

مضرات شکر

[ad_1]

شکر ماده‌ی کریستالی سرشناس از گلوکز، فروکتوز و گالاکتوز تشکیل شده است. شکر تا قرن هجدهم در اروپا جزو کالاهای خوراکی لوکس محسوب می‌شد و در واقع عامه‌ی مردم همچنان از عسل به‌عنوان شیرین‌کننده استفاده می‌کردند. شکری که ما اکنون مصرف می‌کنیم ماده‌ی تصفیه‌شده‌ای است که در کارخانه تمام ویتامین‌ها، پروتئین و آنزیم‌های آن جدا می‌شود و به‌صورت ماده‌ی غلیظ پودری درمی‌آید که مصرف آن نه تنها سودی ندارد بلکه مضر هم خواهد بود.

در حال حاضر شکر بدترین ماده‌ای است که در رژیم غذایی مدرن وجود دارد. این ماده تأثیرات مخربی روی سوخت‌وساز بدن دارد و باعث بروز بیماری‌های مختلف می‌شود.

۱. شکر نه تنها مواد مغذی به رژیم غذایی اضافه نمی‌کند بلکه برای دندان‌ها هم مضر است

می‌دانم که درباره‌ی مضرات شکر و خراب شدن دندان‌ها میلیون‌ها بار شنیده‌اید، اما این موضوع آن‌قدر مهم است که ارزش تکرار کردن را دارد. شکر و قند اضافی (مثل ساکاروز و شیره‌ی ذرت حاوی فروکتوز بالا) در واقع یک بسته‌بندی کامل از کالری بدون هیچ مواد مغذی است، یعنی مصرف آن فقط و فقط کالری وارد بدن می‌کند، همین و بس! چیزی که مخصوصا برای کاهش وزن همیشه به دنبال کم کردن آن هستیم. هیچ پروتئینی، حتی هیچ چربی ضروری و ویتامین یا مواد معدنی در شکر وجود ندارد. تصور کنید وقتی ۱۰ تا ۲۰ درصد (شاید هم بیشتر) کالری دریافتی بدن از مصرف شکر باشد دچار مشکلات عمده‌ای از جمله کمبود مواد مغذی خواهیم شد. از طرفی شکر برای دندان‌ها بسیار مضر است، چون انرژی لازم برای رشدونمو باکتری‌های بد دهان را فراهم می‌کند و محیط را آماده می‌کند تا به راحتی در دهان ما گشت‌وگذار کنند.

۲. مصرف شکر سرشار از فروکتوز، منجر به پری کبد می‌شود

برای آنکه به خوبی درک کنید مصرف شکر چقدر می‌تواند بد باشد، باید ابتدا بفهمیم این خوراکی مضر از چه عناصری تشکیل شده است. قبل از اینکه شکر یا همان قند موجود در شکر از دستگاه گوارش وارد جریان خون شود، ساختار آن شکسته می‌شود و به دو نوع قند ساده‌ی گلوکوز و فروکتوز تبدیل می‌شود.

گلوکوز در هر سلول‌ زنده‌ای وجود دارد و حتی اگر ما آن را به رژیم غذای‌مان اضافه نکنیم بدن آن را می‌سازد.

فروکتوز متفاوت است و چون بدن به لحاظ فیزیولوژیکی به آن نیاز ندارد، معمولا آن را تولید نمی‌کند.

موضوع قابل توجه درباره‌ی فروکتوز این است که این ماده به مقدار قابل توجهی توسط کبد متابولیزه (دچار سوخت‌وساز) می‌شود. البته در صورتی‌که مقدار کمی مواد خوراکی مثل انواع میوه‌، مخصوصا بعد از ورزش مصرف کنیم، مشکلی در این رابطه نخواهیم داشت. فروکتوزی که توسط میوه‌ها دریافت می‌شود به کلیکوژن تبدیل می‌شود و تا زمانی‌که بدن به آن نیاز پیدا کند در کبد ذخیره می‌شود. در این حالت اگر گلیکوژن اضافی در کبد ذخیره شود (این نارسایی بسیار شایع است) فروکتوز اضافی ناگزیر به چربی تبدیل می‌شود.

در واقع خوردن مقادیر زیاد شکر به کبد چرب و اقسام مشکلات جدی منجر می‌شود. مطمئن باشید این فروکتوز اضافی نتیجه‌ی خوردن میوه‌ی زیاد نیست و در اثر خوردن شیرینی‌های مصنوعی حاوی شکر به‌وجود می‌آید. دوستان عزیزم در این‌باره به یک تغییر بزرگ در رژیم غذای‌مان نیاز داریم، چون افرادی که سالم و فعال هستند بیش از افراد غیرفعال که رژیم غذایی بدی دارند و کربوهیدرات و کالری بیشتری دریافت می‌کنند قند می‌سوزانند و بدن‌شان ظرفیت دریافت قند بیشتری دارد. پس باید سبک زندگی‌مان را تغییر دهیم و فعالیت بیشتری داشته باشیم.

۳. ازدیاد فروکتوز در کبد به بیماری کبد چرب منجر می‌شود

یکی از مضرات شکر ازدیاد فروکتوز در کبد است. هنگامی‌که فروکتوز در کبد به چربی تبدیل شد، به صورت ذرات کلسترول (VLDL) وارد بدن می‌شود. اما تمام چربی به این صورت از کبد خارج نمی‌شود، بلکه مقداری از آن در کبد باقی می‌ماند. این اتفاق می‌تواند علائمی شبیه به کبد چرب ایجاد کند. متاسفانه این یکی از مشکلات رو به رشد، به‌ویژه در کشورهای غربی است که با علائم متابولیک همراه است. مطالعات نشان می‌دهد افراد مبتلا به کبد چرب حدودا ۲ تا ۳ مرتبه بیشتر از متوسط افراد جامعه فروکتوز مصرف می‌کنند.

۴. شکر باعث مقاومت به انسولین می‌شود و بدن را به سمت سندرم متابلیک و دیابت پیش می‌برد

ازدیاد مصرف شکر در رژیم غذایی عملکرد انسولین را مختل می کند – مضرات شکر

انسولین هورمون بسیار مهمی در بدن است که اجازه می‌دهد گلوکوز (قندخون) از طریق جریان خون وارد سلول‌های بدن شود تا سلول‌ها به جای سوزاندن چربی، گلوکوز بسوزانند، چون ازدیاد بیش از حد گلوکوز در خون بدن را مسموم می‌کند. دلیل از دست رفتن بینایی در افراد دیابتی هم همین مسمومیت با گلوکوز است.

یکی از دلایل اختلال در سوخت‌وساز بدن که توسط رژیم غذایی نامناسب ایجاد می‌شود، توقف فعالیت انسولین است. در این حالت سلول‌ها به سمت مقاومت در برابر انسولین پیش می‌روند. این مسئله بدن را به سمت انواع بیماری‌ها از جمله سندرم متابولیک، چاقی، بیماری‌های قلبی و عروقی و به‌ویژه دیابت هدایت می‌کند. بسیاری از مطالعات نشان‌ می‌دهد که مصرف شکر به‌ویژه مصرف زیاد آن با مقاومت به انسولین همراه است.

۵. مقاومت به انسولین ممکن است به دیابت نوع ۲ منجر شود

هنگامی‌که سلول‌های بدن نسبت به تأثیرات انسولین مقاومت نشان می‌دهند، سلول‌های بتا در لوزالمعده مقدار بیشتری از آن را تولید می‌کنند و این خیلی مهم است زیرا قندخون بالای مزمن، آسیب‌های شدیدی به بدن می‌زند. در نهایت با زیاد شدن تدریجی مقاومت به انسولین، لوزالمعده نمی‌تواند به تقاضای بدن نسبت به تولید انسولین کافی پاسخ دهد. بنابراین نمی‌تواند سطح قند خون را به اندازه‌ی کافی پایین نگه دارد.

در این مرحله سطح قندخون به سرعت برق‌وباد بالا می‌رود و دیابت نوع ۲ در فرد تشخیص داده می‌شود. با توجه به اینکه شکر می‌تواند باعث مقاومت به انسولین شود، هیچ تعجب‌آور نیست که خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ در افرادی که به خوردن نوشیدنی‌های سرشار از شکر علاقه دارند، ۸۳ درصد بالاتر از دیگران باشد.

۶. شکر می‌تواند سرطان‌زا باشد

مصرف شکر احتمال بروز سرطان را بالا می برد – مضرات شکر

سرطان یکی از علل اصلی مرگ‌و‌میر در سراسر جهان شناخته می‌شود که به علت تکثیر سلول‌ها و رشد کنترل‌نشده‌ی آنها به‌وجود می‌آید. انسولین یکی از هورمون‌های کلیدی در تنظیم این نوع رشد سلولی است. به همین دلیل بسیاری از محققان بر این باورند که بالارفتن مداوم سطح انسولین (که یکی از نتایج مصرف شکر است) می‌تواند در بروز سرطان نقش داشته باشد. علاوه براین، مشکلات متابولیکی مرتبط با مصرف شکر که محرک التهابات مختلف شناخته می‌شوند یکی دیگر از علل بالقوه‌ی ابتلا به سرطان شناخته می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد افرادی که مقدار زیادی شکر مصرف می‌کنند بیشتر از سایرین دچار التهابات مختلف می‌شوند و در معرض ابتلا به سرطان هستند.

۷. باتوجه به تأثیر قند روی هورمون‌ها و مغز، شکر می‌تواند باعث چاقی شود

تمام کالری‌ها یکسان تولید نمی‌شوند. غذاهای مختلف تأثیرات مختلفی روی مغز و هورمون‌ها‌ی کنترل‌کننده‌ی مصرف مواد غذایی دارند. مطالعات نشان می‌دهد که فروکتوز تأثیرات مشابه گلوکوز روی حس سیری ندارد. در یک پروژه‌ی تحقیقاتی تعدادی از افراد مورد پژوهش، نوشیدنی حاوی فروکتوز و عده‌ای دیگر نوشیدنی گلوکوزدار مصرف کردند. پس از مطالعات مشخص شد مراکز سیری در مغز مصرف‌کنندگان فروکتوز فعالیت بسیار کمتری داشتند و بیشتر احساس گرسنگی می‌کردند. از طرفی فروکتوز فعالیت هورمون گرسنگی (گرلین) را به اندازه‌ی گلوکوز پایین نمی‌آورد.

از آنجا که کالری دریافتی از شکر کافی نیست، بدن به مرور زمان نیاز به دریافت کالری بیشتری پیدا می‌کند، در نتیجه فرد بیشتر می‌خورد و چاق‌ می‌شود.

۸. شکر دوپامین زیادی در مغز آزاد می‌کند، بنابراین اعتیادآور است

شکر می‌تواند برای بسیاری از مردم اعتیادآور باشد، چون مانند تأثیر سوء مصرف مواد مخدر، شکر هم به‌عنوان پاداش در مرکز مغز دوپامین آزاد می‌کند.

مشکلی که شکر و سایر تنقلات دارند این است که خیلی بیشتر از سایر مواد غذایی موجود در طبیعت باعث ترشح دوپامین می‌شوند. به همین دلیل است که افراد مستعد ابتلا به اعتیاد ممکن است به شدت به شکر و سایر تنقلات وابسته شوند. بهتر است «همه‌ چیز در حد اعتدال» باشد. هرچند ممکن است این پیام به مذاق عاشقان هله‌هوله خوش نیاید، اما دوستان عزیزم متأسفانه تنها راه‌حل ترک اعتیاد، ترک اعتیاد است.

۹. شکر یکی از عوامل مؤثر در چاقی بزرگ‌سالان و کودکان است

شکر روی هورمون‌ها تأثیر می‌گذارد و باعث می‌شود مغز برای فاجعه‌ای به‌نام چاقی نسخه‌‌ی ویژه‌ای بپیچد. مغز روند ایجاد سیری را کاهش می‌دهد،در نتیجه فرد کنترل خود را از دست می‌دهد و در خوردن افراط می‌کند و مسلما افرادی که بیشتر می‌خورند، مستعد چاقی و اضافه‌وزن هستند. مهم است بدانید که این امر درباره‌ی تمام گروه‌های سنی صدق می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد بین مصرف شکر و چاقی رابطه‌ی قوی وجود دارد که البته همه از آن مطلع هستیم. این موضوع به‌خصوص درباره‌ی کودکانی که همراه وعد‌ه‌های غذای‌شان عادت به نوشیدن نوشابه‌های شیرین‌شده با شکر دارند، نگران‌کننده به نظر می‌رسد چون خطر چاقی در این کودکان ۶۰ درصد بیشتر از سایرین است. اگر واقعا نیاز به کاهش وزن دارید یا تصمیم گرفته‌اید لاغرتر شوید بهتر است با شکر خداحافظی کنید.

۱۰. این چربی نیست که کلسترول را بالا می‌برد و باعث افزایش بیماری‌های قلبی می‌شود، همه‌چیز تقصیر شکر است

برای چندین دهه، افراد چربی‌های اشباع‌شده را قاتل شماره‌ یک قلب می‌دانستند. اما مطالعات جدید نشان می‌دهند که چربی‌های اشباع‌شده بی‌ضرر هستند و در واقع این شکر است که به خاطر تأثیرات مضر فروکتوز روی سوخت‌وساز، بدن را به سمت بیماری‌های قلبی هدایت می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد که ازدیاد فروکتوز منجر به افزایش تریگلیسیرید، کلسترول بد (LDL) متراکم و LDL اکسیدشده (کلسترول بسیار بسیار بد) می‌شود. بالا رفتن سطح گلوکوز و انسولین خون چاقی شکمی را در کمتر از ۱۰ هفته افزایش می‌دهد و همه‌ی اینها عوامل عمده و خطرناک بروز بیماری‌های قلبی است. پس عجیب نیست که مطالعات ارتباط آماری قوی‌ بین مصرف شکر و خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی پیدا کرده باشند.

[ad_2]

لینک منبع

رژیم غذاهای کم چربی برای بیماری کیسه صفراو

[ad_1]

کار کیسه صفرا در انسان انباشتن و تغلیظ صفرا است تا به هضم چربی کمک نماید. وقتی که چربی وارد اثنی عشر می شود باعث تحریک و ترشح هورمون Cholecystokinin توسط مخاط روده می شود. هورمون مذکور از راه خون وارد کیسه صفرا شده و باعث انقباض آن می شود که در نتیجه صفرای غلیظ شده وارد مجرای کلدوک و بعد به روده کوچک وارد می شود که وجود آن برای امو لسیفیکسا سیون ( ذره – ذره شدن) ( Emulsification ) چربی های مورد نیاز است. قطع شدن جریان صفرا که بیماریهای کیسه صفرا به وجود می آید می تواند باعث اختلال هضم چربی ها شود .

در حدود 5 تا 10 درصد از افراد بالغ دچار بیماریهای کیسه صفرا می شوند التهاب و عفونت کیسه صفرا را کولسیستیت ( Cholecystitis ) و به وجود آمدن سنگ کیسه صفرا کوله لیتیاز ( Cholelithiasis ) می نامند تشکیل سنگ کیسه صفرا وقتی رخ می دهد که کلسترول ، رنگ دانه های صفراوی ، املاح صفراوی، کلسیم و مواد دیگر در کیسه صفرا رسوب می کنند.

علت اصلی تشکیل سنگ کیسه صفرا نامعلوم است. رکود ، عفونت و اختلال متابولیک و یا تغییرات شیمیایی به نظر می رسد نقش داشته باشند. نشانه ها و علائم بالینی ( Symptoms ) در بیماریهای کیسه صفرا : درصد بالایی از ناراحتی های کیسه صفرا بدون علامت و ( Silent ) خاموش هستند.

در زمانی که عفونت و یا مسدود شدن کیسه صفرا توسط سنگ در مجرای ( Cystic ) ( درد های کولیکی شدید در صورت انقباض کیسه صفرا پیش می آید- هضم و جذب غذاهای چرب باعث ناراحت شدن Discomfort ) بیمار و اختلال در هضم و جذب Imgaired Digestion چربی ها به علت مختل شدن ترشح صفروی به وجود می آید.

در بعضی از بیماران به دلائل نامعلوم تحملشان نسبت به بعضی از سبزیجات ( Legumes ) – خربزه و میوه هایی مانند توت ( Berries ) کم می شود.

در کلیه سیستیت های حاد – شکم درد – نفخ شکم، حالت تهوع، استفراغ و تب نیز می تواند از علائم باشد.

برای رژیم غذایی بیماران کیسه صفرا اصل این است که ناراحتی بیمار را با دادن غذاهای کم چرب به حداقل برسانیم. از لحاظ کالری اکثر بیماران کیسه صفراوی وزن بالاتر از طبیعی داشته و رژیم کم کالری توصیه می شود.

Serles et al در سال 1970 ثابت کردند بیمارانی که کالری بالا از هر نوع غذا بگیرند باعث زیاد شدن ترشح کلسترول در صفرا و تشکیل بیشتر سنگ صفراوی می شوند. با کم کردن غذاهای کم چرب و Carbohydrates می توان بیماران را تا اندازه ای راحت نگه داشت .

رژیم غذاهای کم چربی برای بیماران کیسه صفراوی

1- غذاهایی که می توان از آن استفاده کرد، عبارتند از:

شیر کم چربی- قهوه و چای و آب میوه و نان – Cereals ، Cornflakes ( برشتوک ) پنیر کم چرب- تخم مرغ هفته ای سه عدد چربی های گیاهی و انواع میوه جاتی که بیمار بتواند آنها را تحمل کند. گوشت ها اعم از گوسفند و گوساله و مرغ ویا ماهی ها سرخ شده نباشد و به صورت آب پز یا کباب و یا بریان شده می توان مورد استفاده قرار داد.

سوپ های صاف شده و ادویه جات از قبیل نمک، فلفل، ادویه به حد اعتدال شیرینی جات همه رقم از قبیل مربا- ژله- مارمالات و شکر آزاد است.

سبزیجات از قبیل هویج – سیب زمینی – کلم و غیره همه نوع در صورت تحمل موقعی که بدون اضافه کردن کره و یا خامه آب پز شده باشند.

میوه جات همه نوع در صورت تحمل بیمار می تواند مصرف شود.

2- غذاهایی که میباید پرهیز شود.

شیر چرب -بستنی که از شیر پر چربی درست شده باشد- کیک ها و شیرینی هایی که خامه و چربی داشته باشند.

تخم مرغ نیم رو و چربی های حیوانی و چربی هایی مانند خامه و سس سالاد .

از گوشت هایی که به صورت کنسرو شده پرچربی و یا گوشت های چرب – سوسیس- کالباس می باید پرهیز شود.

سوپ هایی که با خامه و شیر چرب درست شده اند، شیرینی هایی از قبیل شکلات ها و غیره همچنین در صورتی که بیماران نتوانند ادویه جات را تحمل نمایند بهتر است پرهیز گردد از میوه جات اوکادو( Avocado ) – سیب کال و میوه های توتی (Berries ) را ممکن است بیماران تحمل ننمایند به طور کلی باید از غذاهای سرخ شده: آجیل – زیتون- شورها ( از قبیل خیار شور) ذرت بوداده و چاشنی ها ( Relishes ) پرهیز به عمل آورد .

بعد از عمل جراحی کیسه صفرا و بیرون آوردن کیسه صفرا بیماران پس از مدت کوتاهی که از غذاهای کم چربی استفاده نمودند می توانند رژیم غذایی خود را تغییر داده و هر نوع غذایی را آزادانه مصرف نمایند.

ناگفته نماند که ممکن است به بعضی ها غذاهایی از قبیل شیر- سوسیس- کالباس و غیره حساسیت داشته و هضم این غذاهای برایشان مشکل باشد در این صورت بهتر است از خوردن غذاهایی را که نمی توانند تحمل نمایند پرهیز نمایند.

[ad_2]

لینک منبع